Zeroshell - idealny linux do routera

Jakiś czas temu znalazłem idealną dystrybucję Linux-a na moją Alix –  Zeroshell.  Tak naprawę to było na odwrót. Najpierw znalazłem Zeroshell i pod niego kupiłem płytę Alix 2C. Przed zakupem Alix, dwa tygodnie w roli routera pracował stary komputer Dell, który miał uszkodzoną zintegrowaną kartę graficzną. Taki zestaw Zeroshell+ stary komputer nadawał się prawie idealnie, choć to „prawie” bardzo mnie irytowało – chodzi o hałas. Hałasował oczywiście wiatrak zasilacza i chłodzenia procesora. Poza tym komputer był bardzo duży jak na router i pobierał zbyt dużo energii. Z wyliczeń wyszło mi, że kupno płyty Alix zwróci się po niecałym roku używania, i najważniejsze - nie będzie hałasu.

Zeroshell to dystrybucja Linux-a na serwery lub urządzenia wbudowane (embedded devices), zapewniająca podstawowe usługi sieciowe. Uruchamia się z CD-ROMa, Compact Flash, pendriva,a konfiguruje się poprzez przeglądarkę internetową. Dla mnie, najistotniejsze były następujące cechy:

  • Obsługa modemów UMTS/HSDPA 3G (także telefon jako modem- nie ma problemów z prawidłowym wykrywaniem i obsługą).
  • Load Balancing and Failover wielu połączeń internetowych !!!!(mając kilka źródeł Internetu, można je równoważyć oraz przełączać w razie uszkodzenia łącza).
  • Bonding – to bardzo przydatne udogodnienie, bo można połączyć kilka łącz internetowych w jedno; niestety potrzebny jest w Internecie serwer/router z publicznym IP do którego trzeba zestawić połączenie VPN.
  • QoS (Quality of Service) – zarządzanie ruchem (ustawianie minimalnej i maksymalnej przepustowości oraz pierwszeństwo dla danego typu ruchu.
  • Wireless Access Point, niestety tylko obsługuje karty bezprzewodowe na procesorze Atheros.
  • Lan-to-Lan VPN (wymagane do Bonding).
 

 

Jak zainstalować Zeroshell na pendrive lub karcie CF?

Znalazłem w Internecie kilka opisów jak to zrobić i nie jest to jakaś wiedza tajemna, ale dla porządku opiszę jak, ja to robiłem.

 Po pierwsze ściągamy http://na.mirror.garr.it/mirrors/zeroshell/ZeroShell-2.0.RC2-IDE-USB-SATA-Disk-2GB.img.gz. Jako że jest to archiwum,  rozpakowujemy go i mamy plik ZeroShell-2.0.RC2-IDE-USB-SATA-Disk-2GB.img

Do nagrania tego obrazu na pendriva lub kartę CF użyłem programu USB Image Tool (w Windows XP).

Nie mamy co się obawiać, że nagramy obraz na dysk twardy, bo po prostu w programie widoczne są tylko urządzenia na USB (pendrive i karty w czytniku).

Mamy już przygotowanego pendriva z Zeroshell.  Jeśli ktoś chce uruchomić komputer z USB a jednak to nie działa, trzeba poszukać takiej opcji w biosie i ją włączyć. Zeroshell nie wymaga od komputera ani dysku, ani karty graficznej, zatem niektóre zepsute laptopy mogą posłużyć jako router J Z moich obserwacji 256MB RAM wystarcza do tego zadania. Choć gdy włączyłem na Zeroshell antywirus dla przeglądanych stron WWW, okazało się, że 256MB RAM to stanowczo za mało. Tak, tak - ta dystrybucja zawiera i coś takiego jak Transparent Proxy with Web Antivirus.

 

 

Zeroshell na VirtualBox.

Bardzo dobrym rozwiązaniem jest potestowanie Zeroshell na wirtualnej maszynie czyli VirtualBoxie. Możemy ściągnąć gotowca dla VirtualBox-a  http://na.mirror.garr.it/mirrors/zeroshell/ZeroShell-2.0.RC2-VirtualBox.zip. Należy pamiętać aby dobrze skonfigurować kartę sieciową pod VirtualBox w trybie Bridged Adapter, gdyż jak pamiętam nie jest to zrobione. 

 

 

VirtualBox służył mi do wielu testów, zatem zachęcam do zainstalowania go i używania z Zeroshell jako idealnego poligonu doświadczalnego.

 

 

Jak zainstalować ZeroShell na twardym dysku ?

ZeroShell można zainstalować na dysku twardym, jeśli takowy komputer posiada.  Najłatwiej można to zrobić, uruchamiając np. ZeroShell z CD-ROMa lub pendriva.

Tak wygląda Zeroshell po uruchomieniu:

 Shell

 

Podłączamy kabelkiem nasz komputer do sieci z dostępem do Internetu, a nastęnie konfigurujemy ustawienia sieciowe, aby nasz Linux miał dostęp do Internetu:


Wybrać należy <I> IP Manager
Następnie Modify <M> IP address
Teraz wpisujemy adres IP, jaki ma mieć nasz Linux (ja zmieniam na adres 192.168.2.130)
IP [129.168.0.75]: 192.168.2.130
Nic więcej nie przestawiamy, czyli enter, enter itd.
Teraz jeszcze trzeba ustawić bramę, czyli wybieram <G> Set Default Gateway
U mnie bramą jest 192.168.2.75
Wciskamy Q aby wrócić do głównego ekranu.

 

Net powinien działać. Można to sprawdzić, pingując np. googla. Przechodzimy do <S> Shell Prompt
root@zeroshell /> ping 8.8.8.8 - u mnie działa, zatem przerywamy przez Ctrl-C.

 

Teraz ściągamy instalkę:
root@zeroshell /> cd /
root@zeroshell /> wget http://na.mirror.garr.it/mirrors/zeroshell/ZeroShell-2.0.RC2-IDE-USB-SATA-Disk-2GB.img.gz

 

Sprawdzamy jak zmapował się dysk twardy:
root@zeroshell /> fdisk -l

Disk /dev/sda: 2949 MB, 2949644288 bytes
255 heads, 63 sectors/track, 358 cylinders, total 5761024 sectors
Units = sectors of 1 * 512 = 512 bytes
Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes

Disk /dev/sda doesn't contain a valid partition table

 

U mnie jest to: /dev/sda , nie mam na dysku żadnej partycji zatem, nic więcej się nie pojawia.

 

!!!!!!!!!!UWAGA!!!!!!!!

WSZYSTKIE DANE NA DYSKU ZOSTANĄ ZNISZCZONE

Zatem jeśli jest więcej niż jeden dysk podpięty to proszę bardzo uważać.

 

Rozpakowujemy instalkę na dysk:

root@zeroshell /> gzip -dc ZeroShell-2.0.RC2-IDE-USB-SATA-Disk-2GB.img.gz | dd of=/dev/sda
Trochę czekamy i tworzą się automatycznie trzy partycje /dev/sda1 , sda2, sda3.

 

Sprawdzamy poleceniem #fdisk -l 
Na resztę dysku możemy założyć partycję /dev/sda4 poleceniem: #fdisk /dev/sda , a następnie formatować: #fdisk.ext4 /dev/sda4
Restartujemy komputer (pamiętając o wyjęciu CDrom-a lub pendriva aby komputer uruchomił się z twardego dysku).

 

Jeszcze raz trzeba skonfigurować sieć, tym razem Zeroshell będzie to już pamiętał, bo zapisze na twardym dysku.

 

W nastęnym artykule opiszę jak konfigurować Zeroshell.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Copyright ©   Mariusz Morańda   Wszystkie prawa zastrzeżone